Səddam Hüseynin roman yazdığını öyrənəndə çox təəccüblənmişdim. Roman
yazmaq qabiliyyətinə yox, sevgi romanı yazmağı mənə qəribə gəlmişdi.
Onun kimi bir siyasətçi və sevgi romanı. Əlbəttə ki, siyasətçilərin də
qəlbi var, onların da təxəyyül dünyaları genişdir, amma nədənsə
Səddamdan gözləmirdim. Maraqlı idi ki, görüm bunun sevgi anlayışı
necədir.
Dünən gecə romanı bitirdim. Kitab başdan ayağa alleqoriya.
Zabiba İraqı, Kral Səddamı, Zabibaya təcavüz edən həyat yoldaşı isə
Amerikanı təmsil edir. Olaylar 7-8-ci əsrlərdə Səddamın doğulduğu Tikrir
kəndində cərəyan edir və başdan - ayağa Zabiba ilə Kralın dialogu
əsasında qurulub. Sadəcə sonda 30 səhifəni başqaları danışır. Zabiba
Krala “həyat dərsi” verir, onu təkallahlığa sövq edir, xalqın tiranı
yox, onun qoruyucusu olmağı məsləhət görür və sonda yadellilərə qarşı
mübarizədə ölür. Zabibanın əri də ölür və Amerika məğlub olur, İraq
çiçəklənir. Bla Bla Bla… Ənənəvi "dic lit" nümunəsi.
Sonradan onun əsasında 20 hissəli serialfason bir şey çəkiblər və bu roman Taylor Mac-ın "The Palace of The End" - in mövzusu olub.
Bir çoxları iddia edir ki, romanı Səddam özü yox ghostwriter`lər yazıb, Səddam
isə öz adına nəşr etdirib. Onlardan başqa hamı deyir ki, “yooooox, nə
danışırsız, ola bilməz”, o özü yazıb və 2000-ci ildə anonim olaraq nəşr
etdirib. Rusca da, ingiliscə də, kitabın müəllifi Səddam bəy göstərilir.
Kitabı Səddamın yazmağından şübhə etmirəm, çünki elə özünə
uyğun, onun kimi birinin qələmindən çıxa biləcək bir romandır. Ümumi
olaraq xoşuma gəlmədi, amma oxumayın demirəm, oxuyun ki, fikriniz
formalaşsın, bəlkə sizin xoşunuza gələcək.
Romanda bir neçə yerdə xoşuma gələn çox ağıllı müqayisələr,
bənzətmələr, fikirlər və deyimlər var. O yerləri oxuyanda “sağol Səddam”
deməmək mümkün deyildi. Həmin yerləri tam yazmayacam, maraqlı olsun
sizə, amma orada Kralın Zabibanın ağzını niyə qısqanması,
sonra kişilərin nəyə görə qadınlara öz sirlərini əmanət etmələrinin
səbəbləri, qadınların öz ərlərindən şikayətlərinin digərlərinə nələr
ifadə etməsi və bir neçə İraq Atalar Sözləriçox maraqlı idi.

No comments:
Post a Comment